Ds. J.H. de Koe
Ds. J.H. de Koe

Nieuws van de predikant.


Van de predikant
Het nieuwe licht is weer ontstoken in de paasnacht.  Een nieuwe kaars, terwijl de oude nog niet op is…  U begrijpt vast wel dat het hier om een symbolische handeling gaat. In de Stille Week hoorden we hoe Jezus voor ons door de dood heen is gegaan. In de paasnacht zagen we het duister plaats maken voor nieuw licht: Jezus is opgestaan, ja Hij is waarlijk opgestaan, halleluja! zo klonk de blijde roep.  Het gebeuren in de paasnacht herhalen we al duizenden jaar; als een gedachtenis aan Jezus Christus, als een gedachtenis aan God, die trouw blijft en alles wat duister is tenietdoet. De vorm van vieren zal in de loop van de geschiedenis heel wat gedaanteverwisselingen hebben ondergaan, maar de inhoud is en blijft hetzelfde. Zo gaat dat in ons kerk-zijn: vormen gaan en komen, maar de blijde boodschap, het goede nieuws dat Jezus verkondigt en belichaamt, blijft ongewijzigd: God ziet om naar ons, werk van zijn hand. Hij zet ons leven in het licht van de opstanding.

Misschien denkt u wel eens bij u zelf: als de boodschap dan zo duidelijk is, waarom veranderen we dan steeds de vorm? Volgens mij is dat een beetje het verhaal van de nieuwe kaars: die nieuwe is niet beter dan de oude, de oude is ook nog niet op, maar de nieuwe kaars helpt ons de boodschap van Gods liefde als nieuw te ervaren. Het is maar niet alledaags. Het is maar niet gewoon. God houdt van ons, halleluja! Juist door aan de vormen te sleutelen, blijft de boodschap klinken. We recyclen, zo zou je het zonder oneerbiedig te willen zijn, ook kunnen zeggen: keer op keer maken we dezelfde gang: van donker naar licht, van dood naar leven, nieuw leven in Gods naam. We recyclen, dat betekent ook: behoud het goede en vervang wat aan vervanging toe is. Voor de één voelt dat anders aan dan voor de ander. Dat is logisch. Want in het oude vertrouwde, kun je geborgenheid en herkenning ervaren. Traditie is iets om kostbaar mee om te gaan. Wat volgens mij in het kerk-zijn vooral belangrijk is, is dat we elkaar hierin ruimte laten. Het is niet “of, of”, maar “én, én”. Zo leren en vieren we met elkaar, op oude vertrouwde, en op nieuwe manieren. Niet: voor ieder wat wils, maar : betrokken en geïnteresseerd  in elkaar,  met ruimte en respect voor elkaar. Verbonden met elkaar door  die ene boodschap: verkondig het koninkrijk van God, het koninkrijk van God is al onder U!

Graag breng ik een bijeenkomst op maandagavond 14 mei onder uw aandacht, een avond over pionieren georganiseerd vanuit de landelijke kerk. In ons kerkverband wordt er ruimte geboden aan zogenaamde pioniersplekken.  Pioniersplekken zijn plekken waar mensen op zoek zijn naar nieuwe vormen voor kerk-zijn in onze tijd. Zo is er in Noordwelle een initiatief van start gegaan “Kloosterwelle” genaamd.  Hier probeert men te komen tot een nieuwe traditie, gebaseerd op de oude traditie van kloosters. Iedere woensdagavond vindt er een vesper plaats, waarin meditatief gezongen en gelezen wordt, afgewisseld met stilte. Na afloop kun je deelnemen aan een gezamenlijke maaltijd. 4x per jaar wordt er een retraitedag gehouden, waarbij de hele dag vorm gegeven wordt rond getijde-gebeden, wandelen, stilte en vieren. Vanuit de werkgroep Kerk-Nu hier in het Kloetingse, willen we 6 juni deelnemen aan een dergelijke retraitedag. Wilt u dat ook weleens meemaken?  Meldt u dan aan via de website www.kloosterwelle.nl.  Er zijn ook pioniersplekken die zich op weer andere aspecten van kerk-zijn richten. Zij zijn bijvoorbeeld meer diaconaal bezig, of richten zich op een bepaalde doelgroep. Wilt u daar wel eens iets meer over horen? Dan hoeft u niet ver te reizen. Kom maandagavond 14 mei naar ons eigen Geerteshuis. Daar vertellen pioniers en een landelijk ondersteuningsteam iets over hun ervaringen en wat pionieren in Zeeland allemaal zou kunnen inhouden.  De avond begint om 19.30 uur en wordt rond 21.30 uur afgesloten.

Jacoline de Koe


  Gemeente rond de Geerteskerk Kloetinge.
Contact