Wij gedenken
Wij gedenken
Leny Steendijk-Tazelaar
(12 september 1932 – 23 mei 2026)
Leny Tazelaar is geboren in Stavenisse en daar opgegroeid. Ze was enig kind en thuis was
voor haar een beschermende basis. Familie woonde dichtbij en ze genoot van het contact
met haar vriendinnen. Aan het eind van de oorlog moest ze weg uit Stavenisse. De Duitsers
waren bang dat de geallieerden zouden landen In Zeeland, het eiland Tholen werd onder
water gezet en de bevolking moest evacueren. Wat spannend leek, viel mee: Leny kwam in
Amsterdam bij familie en later een tijd in ’s Heer Arendkerke. Na de oorlog, terug in
Stavenisse leerde ze Piet Steendijk kennen en werden verliefd. Ze maakten beiden de
watersnoodramp mee, voor Piet heel dramatisch en ook voor Leny vol spanning, het heeft
een grote indruk op hen gemaakt. In 1954 zijn Leny en Piet getrouwd. Ze kregen drie zoons,
Leny was voor hen een zorgzame moeder. Later is het gezin verhuisd naar Goes. Vanuit de
beslotenheid in Stavenisse naar meer openheid. De jongens werden volwassen en kregen
hun eigen gezinnen. Leny ging vrijwilligerswerk doen in Randhof. Ze verhuisden naar
Kloetinge. De kleinkinderen kwamen graag bij oma en opa, toen ze op school zaten soms
wel met zeven tegelijk voor de lunch. Met haar liefdevolle aandacht zorgde Leny voor de
sterke band onderling in het gezin. Elk jaar was het familieweekend een hoogtepunt, Leny
vertelde er graag over en haalde foto’s erbij. De laatste jaren ging de gezondheid van Leny
en ook van Piet achteruit. Vorig jaar is Piet overleden en sinds die tijd woonde Leny in
verpleeghuis Nieuw Sandenburgh in Veere. Haar lievelingslied was Psalm 42 in de oude
berijming: ’t Hijgend hert der jacht ontkomen, en we zongen dit lied in de dankdienst voor
haar leven. Dank aan Jezus die voor Leny Gods licht op haar levensweg was. Lang geleden,
toen ze belijdenis deed had Leny die hoop op Gods licht in Jezus meegekregen: Ik ben het
licht der wereld (Johannes 8:12). Ze heeft het tijdens haar leven ervaren, moge Gods licht
haar blijvend omringen.
Ds. Rein Brand
Leny Steendijk-Tazelaar
(12 september 1932 – 23 mei 2026)
Leny Tazelaar is geboren in Stavenisse en daar opgegroeid. Ze was enig kind en thuis was
voor haar een beschermende basis. Familie woonde dichtbij en ze genoot van het contact
met haar vriendinnen. Aan het eind van de oorlog moest ze weg uit Stavenisse. De Duitsers
waren bang dat de geallieerden zouden landen In Zeeland, het eiland Tholen werd onder
water gezet en de bevolking moest evacueren. Wat spannend leek, viel mee: Leny kwam in
Amsterdam bij familie en later een tijd in ’s Heer Arendkerke. Na de oorlog, terug in
Stavenisse leerde ze Piet Steendijk kennen en werden verliefd. Ze maakten beiden de
watersnoodramp mee, voor Piet heel dramatisch en ook voor Leny vol spanning, het heeft
een grote indruk op hen gemaakt. In 1954 zijn Leny en Piet getrouwd. Ze kregen drie zoons,
Leny was voor hen een zorgzame moeder. Later is het gezin verhuisd naar Goes. Vanuit de
beslotenheid in Stavenisse naar meer openheid. De jongens werden volwassen en kregen
hun eigen gezinnen. Leny ging vrijwilligerswerk doen in Randhof. Ze verhuisden naar
Kloetinge. De kleinkinderen kwamen graag bij oma en opa, toen ze op school zaten soms
wel met zeven tegelijk voor de lunch. Met haar liefdevolle aandacht zorgde Leny voor de
sterke band onderling in het gezin. Elk jaar was het familieweekend een hoogtepunt, Leny
vertelde er graag over en haalde foto’s erbij. De laatste jaren ging de gezondheid van Leny
en ook van Piet achteruit. Vorig jaar is Piet overleden en sinds die tijd woonde Leny in
verpleeghuis Nieuw Sandenburgh in Veere. Haar lievelingslied was Psalm 42 in de oude
berijming: ’t Hijgend hert der jacht ontkomen, en we zongen dit lied in de dankdienst voor
haar leven. Dank aan Jezus die voor Leny Gods licht op haar levensweg was. Lang geleden,
toen ze belijdenis deed had Leny die hoop op Gods licht in Jezus meegekregen: Ik ben het
licht der wereld (Johannes 8:12). Ze heeft het tijdens haar leven ervaren, moge Gods licht
haar blijvend omringen.
Ds. Rein Brand
terug